Spawarki tlenowo-wodorowe ogólnie dzieli się na dwie kategorie: małe maszyny przenośne (produkcja gazu poniżej 400 litrów na godzinę) oraz średnie-i-maszyny (produkcja gazu powyżej 500 litrów na godzinę).
Małe spawarki tlenowo-wodorowe nadają się do spawania biżuterii, odlewania i formowania biżuterii, spawania oprawek okularów, spawania drutem bimetalicznym termoparą, spawania drutem emaliowanym silnikowo, naprawy form dentystycznych; polerowanie akrylu, polerowanie ciśnieniowe, spawanie hakami rur ze szkła kwarcowego, podgrzewanie rur ze szkła kwarcowego, pakowanie układów scalonych, spawanie światłowodów, cięcie drutem wolframowym, przerzedzanie drutem wolframowym- i spawanie metali nieżelaznych.
Średnie-i-duże spawarki tlenowo-wodorowe są powszechnie używane do lutowania twardego większych metalowych przedmiotów, obróbki płomieniowej dużych rur i prętów ze szkła kwarcowego, cięcia płomieniowego stali węglowej i kęsów odlewanych w sposób ciągły, uszczelniania ampułek w fabrykach farmaceutycznych i spalania odpadów.
